Boortmeerbeek.org

De herinrichting van Hever-centrum is een zeer ingrijpend project voor de bewoners en ook voor de gemeente. Het gaat hier om een investering van om en bij de 600.000 oude BEF per woning. In Euro omgezet +/-14.800 EURO per woning. Zowel de riolering, de voetpaden, de toegangswegen als de dorpskern worden grondig hernieuwd. Om alle gemeente- en OCMWraadsleden te informeren over de actuele stand van de werken werd op donderdag 30 augustus 2007 een werfbezoek georganiseerd. Heel wat raadsleden van de democratische partijen zijn hierop ingegaan (zie foto).

Naast de verfraaiing van de dorpskern konden we vaststellen dat vooral de klemtoon gelegd wordt op verkeersveiligheid. Zo wordt de dorpskern van Hever één grote zone 30. Scherpere bochten, een verhoogde strook in printbeton op de aansluiting Heverbaan-Bieststraat, kasseien bij het binnenrijden van de dorpskern, wegversmallingen met aanplanting van groene stroken, zitgelegenheid rond de boom op het Heverplein e.d. moeten naast een mooier uitzicht ook trager verkeer geven.

Natuurlijk geeft een dergelijk herinrichtingsproject tijdelijk problemen bij de bewoners Zo blijft de Bieststraat afgesloten voor het verkeer tot 20 september e.k. omdat de strook printbeton nog verder moet uitharden. Over de bereikbaarheid en de netheid van de omgeving hebben enkele bewoners van de Bieststraat hun grieven doorgegeven aan de aanwezige burgemeester, schepen en raadsleden. Zo werd o.m. gevraagd om de politie in te schakelen om overdreven snelheid te beteugelen, roekeloze hardrijders aan te pakken en vooral tijdig ingelicht te worden als de woning niet bereikbaar is of nieuwe aansluitingen worden uitgevoerd.

De aannemer van de werken heeft op dit ogenblik drie dagen voorsprong op het voorziene tijdschema. Na deze eerste fase (Bieststraat) worden de andere straten en de dorpskom systematisch aangepakt. Zo komen de volgende weken de Donk en het Heverplein aan bod. Het einde van de werken is voorzien omstreeks het bouwverlof van 2008. Dan pas wordt de afwerklaag gegoten en het Heverplein definitief verhard.

Als er zich nog problemen voordoen bij de verdere werkzaamheden kunnen de bewoners van de betrokken straten steeds rechtstreeks contact opnemen met de werfleider van het project. (Bart Mostmans: 0496/55.07.01).

Marc Michiels
CD&V gemeenteraadslid

Op 6 mei 2007 gaat aan het station van Boortmeerbeek de jaarlijkse herdenkingsplechtigheid door van het XXste treintransport in samenwerking met het Joods Museum van Deportatie en Verzet (JMDV) in Mechelen. Deze herdenking is tevens de afsluiting van het JMDV-project: TRANSPORT XX KAZERNE DOSSIN – BOORTMEERBEEK – AUSCHWITZ. Dit unieke project toont de 1200 bewaarde portretten van de 1636 gevangenen die met het Transport XX werden weggevoerd. Die portretten staan opgesteld langsheen de Mechelse Ring (E. Tinellaan). Ook aan het station van Boortmeerbeek zullen tijdens de herdenking van 6 mei e.k. zeildoeken opgesteld worden met de afbeeldingen van de gevangenen die gered werden uit dit transport, samen met de portretten van de drie aanvallers die de trein tot stilstand dwongen.

De activiteiten rond het JMDV-project “Transport XX Kazerne Dossin-Boortmeerbeek-Auschwitz” waaronder de herdenkingsplechtigheid te Boortmeerbeek zijn gespreid in de tijd (van 20 april 07 – 11 mei 07) en gaan door op twee verschillende lokaties nl. in Mechelen (JMDV) en in Boortmeerbeek (Station – gemeentehuis).

Op vrijdag 20 april 2007 om 11.30 wordt in het Joods Museum voor Deportatie en Verzet in Mechelen het project Transport XX opgestart en aan de internationale pers voorgesteld.

Overzicht van de activiteiten in Boortmeerbeek

1. Herdenkingsplechtigheid aan het monument
In aanwezigheid van Vlaams Minister-president Yves Leterme
Start 10.30
Boortmeerbeek-station

Agenda
Verwelkoming
Voorstelling van het project
Getuigenissen van gedeporteerden van Transport XX
Jongeren over Transport XX – verdraagzaamheid – geweldloze samenleving – herinneringseducatie
Ceremonieel gedeelte met Bloemenhulde en Last post en toespraak van de Minister-president.
Afsluiting

Muzikale ondersteuning
Fanfare Albert
Koor Crescendo

2.Panelgesprek
“Waarom genocide vandaag een gezicht geven?”
Raadzaal Gemeente Boortmeerbeek
Zondag 6 mei 2007
12.00 – 13.00 u

Deelnemers aan het gesprek
Ward Adriaens (directeur JMDV)
Marc Verhaegen (striptekenaar)
Sarah Vanagt (filmmaker)
Etienne Van den Bulcke (fotograaf)

Moderator
Marc Michiels (coördinator Transport XX)

3.Receptie
Gemeentehuis – raadzaal
13.00 u

4.Begeleide wandeling

Begeleide wandeling van 6 km vanaf het monument naar de plaats waar de trein werd gestopt.
Deelnemers ontvangen, gratis de nieuwe wandelbrochure Transport XX

Vertrek: Station Boortmeerbeek
Zondag 6 mei 2007
Start 14.00 u aan het monument

5.Opening van de tentoonstelling

Gemeentehuis Boortmeerbeek
Van 6 tot 11 mei 2007
9.00 – 12.00 u

Een beklemmende zwart-wit fotoreeks en powerpointpresentatie
*Nooit meer ! …Auschwitz*
van Etienne Van den Bulcke

Filmfragment uit de film:
*After Years of Walking (‘03)*
van Sarah Vanagt
Sinds 1994 wacht meester Habarugira James van de vierde klas vergeefs op het nieuwe leerboek voor geschiedenis. Op 7 april 2004, herdenkingsdag van de ruandagenocide, bedenkt hij zelf een manier om de volkerenmoord aan de orde te stellen bij zijn leerlingen.

Tekeningen van het stripalbum
*Senne en Sanne*
Van Marc Verhaegen
Het XXste transport in een strip. Niet om gruwelijkheden te tonen, maar om een boodschap van solidariteit en anti-racisme te brengen.

Marc Michiels
Coördinator herdenking Transport XX
Boortmeerbeek

http://users.pandora.be/holocaust.bmb/

mm.michiels@telenet.be

Inwoners van Schiplaken en Hever zullen de onverzorgde wandelaar met de lange grijze haren en baard missen die op onmogelijke uren plots opdook in het straatbeeld. Albert Van Camp werd zaterdag 3 februari rond 21.00 u. aangereden door een Mercedes-terreinwagen in de Zevenbunderweg. Reanimatie van de hulpdiensten kon niet meer baten.

Albert Van Camp was een bekend figuur. Hij liep er als een clochard zo onverzorgd bij dat hij in een aantal café’s niet meer welkom was. In café “De Brugtrappers” aan de Vaartdijk in Schiplaken was het een trouwe stamgast. Iedereen daar vond hem een eigenzinnige maar doodbrave man. Albert was helemaal geen dronkaard. Hij is op één uitzondering na nooit dronken geweest. Hij liet al wel eens een volle pint staan als hij voelde dat hij genoeg had.

Zijn ogen waren als heldere zwarte kooltjes. Dat gaf hem een jonge uitstraling. Hij was helemaal niet dom. Gesprekken waren dikwijls bij hem one-liners die elkaar tegenspraken. Bij een optreden van de fanfare de dag voordien had hij zich nog geamuseerd en gezegd: “De beste hebben gespeeld, de andere kenden er geen kloten van…”. Dat herhaalde hij dan enkele keren.

Vroeger is het anders geweest. Als jongere was Albert zeer fier en zeer verzorgd. Hij wisselde zelfs per dag verschillende keren van kledij. Hij was een echte playboy in die tijd voor de vrouwen. In 1971 veranderde plots alles. Hij werkte als arbeider in het “Bommenkot” in Mechelen. Bij een ontploffing werd Albert door een schrapnel getroffen aan zijn hoofd. Een gedeelte van zijn schedel werd weggeslagen. Wonder boven wonder overleefde hij dat ongeval. Hij was van dan af invalide en begon zich zonderling te gedragen.

Ondanks dat zware ongeval waren zijn hersenen en zijn geheugen intact gebleven. Zo kende hij iedereen die begraven lag op het kerkhof van Schiplaken. Albert hield er eigenaardige gebruiken op na. Zo kocht hij voedingswaren bij Sylvaan die hij uit het vuistje opat. Wat overbleef ging hij op het kerkhof verstoppen achter grafzerken voor een volgende eetbeurt.

Hij heeft geleefd zoals hij gaarne leefde. Vrij en ongebonden. Hij is nooit getrouwd geweest. Het wandelen was zijn therapie om zijn zenuwen in bedwang te kunnen houden. Hij heeft niet lang kunnen genieten van zijn pensioen. In augustus was hij 65 jaar geworden.

Een gekende dorpsfiguur verdwijnt definitief uit het straatbeeld van Hever en Schiplaken. Toen Margaretha van den Bal hem suggereerde om toch wat gezonder te leven en minder te roken reageerde hij gevat: “Ik zal niet sterven in mijn bed”. Die voorspelling van hem is dus uitgekomen. Café Brugtrappers verliest aan Bèreke een trouwe klant. Den Boonen Kriek zal onaangeroerd blijven.

Vrijdag 2 februari ll. werd er op het gemeentehuis een introductiedag voor gemeenteraadsleden ingericht door de secretaris met zijn managementteam. Eerst werd er ingegaan op de nieuwe regels in het gewijzigde gemeentedecreet aangaande de rechten en de plichten van raadsleden. Daarna werden de financiën van de gemeente doorgelicht aan de hand van een overzichtelijke powerpoint. Daarna werden de diensten in het gemeentehuis bezocht en konden we kennis maken met het administratief personeel. De voormiddag werd afgesloten in de kelder waar het archief gehuisvest is.

Op de middag reden we met een autobus naar het cultuurhuis.

Tijdens de werklunch kregen we een overzicht van de werking en het beheer van dit genoveerd gebouw uit de 17de eeuw. In de namiddag kregen we dan de gelegenheid om de loods, de sporthal, de bibliotheek of de gemeenteschool te bezoeken. We werden opgedeeld in groepen en rondgereden met de bus. Op de twee lokaties van onze keuze kregen we deskundige uitleg over de werking van de verantwoordelijke. We konden vrij onze vragen stellen.

De introductiedag werd afgesloten met een drankje in het zaaltje met de foto’s van de honderdjarigen van de gemeente.

Alle aanwezige gemeenteraadsleden vonden het een zeer geslaagde introductiedag.Het was heel informatief en de openheid naar de gemeenteraadsleden hebben we erg geapprecieerd. Bedankt aan de gemeentesecretaris met zijn managementteam en ook aan het personeel voor de open dialoog.

Marc Michiels
Gemeenteraadslid

Dank zij het Joods Museum voor Deportatie en Verzet (JMDV) kreeg ik de kans om deel te nemen aan een studiereis met het pedagogisch comité van het museum . Tijdens deze studiereis werden bezoeken gebracht aan de concentratie- en uitroeiingscomplexen in Auschwitz.

Onmiddellijk na onze aankomst met het vliegtuig bezochten we het hoofdkamp waar de genocide in beeld wordt gebracht met bergen haar, hopen koffers, duizenden paar schoenen , kilometerlange prikkeldraadomheiningen. Vooral het dodenblok nr 11 maakt de onmenselijke wreedheid van het Nazi-regime heel concreet. In de kelder zijn er de cellen waar gevangenen tot de hongerdood waren veroordeeld. Of de lijf-aan lijfcellen waar op een afmeting van 90 cm² vier gevangenen werden opgesloten. Ook bezochten we de paviljoenen van België, Frankrijk, Italië en Nederland die op heel uiteenlopende manieren hun verhaal van de holocaust vertellen. Het Belgische verhaal vertrekt van de verschillende militaire verordeningen die tot doel hadden de Joodse bevolking stap voor stap rijp te maken voor deportatie en uitroeiing. Alle treinkonvooien die 25.257 gevangenen van Mechelen naar Auschwitz brachten worden apart visueel uitgebeeld. Je komt te weten dat twee derde van hen onmiddellijk bij hun aankomst vergast werden in Auschwitz Birkenau.

Die site bezochten we de volgende ochtend. Gedurende vijf uur kregen we toelichting van een uitstekende Poolse gids over hoe die moordmachine stelselmatig werd opgebouwd, uitgebreid en verfijnd tot een inferno waar 100.000 mensen in de modder opeengehoopt zaten in afwachting van hun uitroeiing terwijl vier gaskamers dagelijks massaal vrouwen en kinderen bij hun aankomst de dood injoegen.

Eén verhaal is mij sterk bijgebleven. In een ruimte waren honderden foto’s van verdwenen Joodse mensen samengebracht. Onze Poolse gids vertelde dat al deze foto’s afkomstig waren van één joodse man. Terwijl alle gedeporteerden huisraad, geld en voedsel meebrachten om te overleven had die man één grote zak met foto’s bij zich. Die zak werd hem natuurlijk afgenomen maar werd later bij de bevrijding van het kamp teruggevonden. Wat heeft die man bezield? Dank zij hem hebben de verdwenen slachtoffers vandaag in Auschwitz een gezicht gekregen. Die fototentoonstelling vult nu de kale lege zaal waar mensen beroofd werden van hun bezittingen en hun identiteit.

Voor de leden van het pedagogisch comité was het duidelijk. Het is van zeer groot belang dat de herinnering aan één van de zwartste vlekken in de Europese en Belgische geschiedenis niet wordt weggegomd. Het JMDV beschikt over heel veel informatie over de geschiedenis van de “Endlösung” in België en in Europa. Extra troef is dat het museum gehuisvest is in de Dossinkazerne, de plaats waar tussen 1942 en 1944 de Joden verzameld en op transport gesteld werden. Daarnaast heeft ze pedagogische expertise opgebouwd door het bezoek van heel wat scholen aan het museum. Het is dan ook evident dat het museum een belangrijke hulp kan zijn voor scholen bij het implementeren van herinneringseducatie in het onderwijs. We vroegen ons af waarom herinneringseducatie niet expliciter opgenomen kan worden binnen de vakoverschrijdende eindtermen in het onderwijs.

Het is belangrijk dat onze jongeren de tragische gebeurtenissen over de judeocide blijven herinneren om dergelijke horror niet meer te laten gebeuren. En wat houdt de herinnering bij jongeren beter in leven dan getuigenissen en herdenkingen. In die zin kan de jaarlijkse herdenking in Boortmeerbeek van de aanval op het XXste konvooi voor jongeren een belangrijk aanknopingspunt zijn om te werken aan herinneringseducatie.

Volgende herdenking aanval XXste konvooi:

Thema: Genocide een gezicht geven

Wanneer: zondag 6 mei 2007 om 10.30 u.

Waar: Aan het station van Boortmeerbeek

Wie: iedereen van de gemeente is welkom

Contactpersoon:
Marc Michiels
Coördinator herdenking XXste konvooi
Boortmeerbeek
015/61.47.86
http://users.pandora.be/holocaust.bmb/